Altura do son II

En 2ºB tamén estivemos explorando a relación entre o tamaño de dous obxectos do mesmo material e a altura do son que producen. Pescudamos nas nosas casas....


E logo creamos pequenas partituras de dous sons para tocar por grupos de materiais semellantes.

ALTURA DO SON

Estivemos reflexionando sobre que cousas inflúen na altura dun son, que é o que fai que soe máis agudo ou máis grave...
En 1ºA e 1ºB chegamos á conclusión, logo de explorar diversos materiais, que o tamaño da materia que vibra ten algo que ver nesta calidade do son.
Mirade:

Calidades do son

Utilizamos catro CALIDADES SUBXECTIVAS para describir un SON, tres delas sempre en relación e comparación con outro (por moi agudo, grave, forte, débil, curto ou longo que sexa un son haberá outro que o sexa aínda máis ). E cada un destes atributos depende de un ou máis parámetros físicos que poden ser medidos.

INTENSIDADE: máis forte ou máis débil, responde a unha maior ou menor amplitude de onda. 

ALTURA OU TONO: máis agudo ou máis grave, responde a maior ou menor frecuencia de onda.

DURACIÓN: sons longos ou curtos, teñen que ver coa maior ou menor permanencia desa vibración no tempo, coa lonxitude de onda.

TIMBRE: isto que fai que recoñezamos a voz de cada persoa, instrumento, son coñecido... está determinado polos ARMÓNICOS. É como o carné de identidade de cada son.

Teléfono de fíos

Experimentamos co teléfono de fíos, o precursor do teléfono, e comprobamos a velocidade de transmisión do son a través dun sólido (o fío tenso).
A voz dentro do vaso, as pequenas percusións nel, o rozar a propia corda tensa ->

AMPLIFÍCANSE NO VASO, QUE FUNCIONA COMO CAIXA DE RESONANCIA,

VIAXAN A TRAVÉS DO FÍO...

e o que é inaudible á distancia a través do aire, escóitase instantáneamente no outro estremo do fío.

Propagación no medio líquido

Xa miramos no cadro que o son viaxa máis rápido no medio líquido que no gasoso. Tamén que a auga salgada permite máis velocidade que a doce.
Grazas a iso os grandes cetáceos comunícanse a mar de ben (aínda que os separen centos de kilómetros) e empregan a ecolocalización para sortear obstáculos.

Nós, na aula de música, propuxemos algúns experimentos para facer na casa:

1.  aproveitar o momento do baño para mergullar as orellas debaixo da auga da bañeira e comparar como escoitamos bater un par de culleres dentro e fóra da auga. 
2. o mesmo pero na piscina, pedirlle a alguén que nos falase dende fóra, batese na auga ou deixase caer unha pelota.

As conclusións foron que todo o que é percutido DENTRO amplifícase, pero o que soa fóra non se percibe con nitidez.

Tamén experimentamos con dous globos e, aínda que esperabamos moita diferenza entre o globo enchido de auga e o que tiña aire, a maioría de nós ou non notou diferenza ou simplemente percibiu máis grave o son percutido no globo con auga.

O son e a súa propagación

Os SONS, de igual xeito que os infrasons e os ultrasons, son ondas mecánicas que se propagan a través da materia (sólida, líquida ou gasosa).

Non se propagan no baleiro.

E curiosamente o noso medio máis habitual para comunicarnos sonoramente, o medio gasoso (aire), é o medio no que máis lentamente viaxan as ondas...

O medio no que mellor viaxan é o medio sólido,  pero non en todos os sólidos igual. Mirade a táboa:

En clase de música fixemos uns experimentos ben bonitos con CAIXIÑAS DE MÚSICA e DIAPASÓNS.

Música e física

A música é pura física, coma a maioría das cousas que suceden ao noso redor.

A FÍSICA é a ciencia que estuda as propiedades da MATERIA e a ENERXÍA.

A MÚSICA faise con SONS.

E o SON  é o resultado da vibración da MATERIA, 

 poidamos escoitala ou non (sabemos que o oído humano non percibe os infrasons nin os ultrasons, temos un espectro audible que vai máis ou menos dende os 20 Hz aos 20 KHz).

A rama da FÍSICA que estuda todo o relacionado co SON chámase FÍSICA ACÚSTICA.

nota: non esquezades visitar as hiperligazóns!!!